Ik droomde vroeger van roze velden bloemen. Waar altijd alles bloeide. Dat je er dan met blote voeten doorheen kon lopen en languit op je rug in kon gaan liggen om te genieten van een wolkenlucht. Een tuin om van te dromen...en de droom werd werkelijkheid! (dacht ik)
Want nu ik op de boerderij woon, heb ik toch die tuin. met de oppervlakte van een grasveld, dus plek genoeg om veel roze bloemen in te zaaien. Ware het niet dat mijn boer liever alleen maar gras heeft, want dat is makkelijker te onderhouden.
Ok, een heel grasveld kan ik begrijpen, da's misschien wat veel roze bloemen van het goede. Dan neem ik genoegen met een border langs ons huis.
Mijn eigen groenstrook. (in het roze)
Na verschillende pogingen ondernomen te hebben om lavendel te laten gedijen, kattenstaarten in te planten, vele wilde planten gekocht te hebben bij een biologisch tuincentrum, moet ik na een aantal jaren tot de enigszins teleurstellende conclusie komen dat ik
A geen groene vingers heb
B mijn verwachtingen te hoog had gespannen
De planten worden uitgegraven door mijn hond, de kattenstaarten opgevreten door...de katten en mijn schoonvader dacht dat de wilde planten van het biologisch tuincentrum onkruid waren, dus die heeft hij doodgespoten.
Goed: dit seizoen doen we het met wilde boerengeraniums. In potten op mijn terras. En de rest van de tuin? Laat de boer maar lekker maaien!
