Ik heb geprobeerd het terras schoon te houden, maar er kan geen bladblazer tegenop...Als het waait op de boerderij, waait het big time. De bomen zijn in 2 dagen tijd helemaal kaal geworden, de mooie gele, oranje en rode bladeren zien er nu zielig uit, omdat het regent. Binnen is onder de bezielende leiding van het boerinnetje een herfsttafel ontstaan, maar om nou te zeggen dat de verschrompelde kastanjes de herfst echt vertegenwoordigen? De stralende glimlach bij het neerzetten van een speelgoedkaboutertje (want die is zo lief mam, en die woont in ons herfstbosje) maakt de verschrompelde kastanjes goed.
Jammer alleen dat zoonlief zijn speelgoedtractors bruut door de herfsttafel laat sjezen. Op zich heeft hij gelijk: het is tijd om bieten te oogsten in de polder. Maar om daar nu een kabouter voor ondersteboven te smijten en dan ook gelijk maar als een wildeman het zachte mos in stukjes te hakken...daar komen dan weer tranen van. Tranen die snel worden gedroogd als ik voorstel om lekkere chocolademelk te gaan maken met een roze koek. En vanavond eten we stoofvlees en gaan de waxinelichtjes allemaal aan. Want ook dat is herfst, en daar worden we dan wel weer blij van!
