En dat doe ik niet alleen voor mijn eigen familie. Sinds kort eten we 1 x per maand met een grote groep jongeren uit het dorp. Je moet weten dat ik naast boerin ook zorgondernemer ben. Samen met een vriendin run ik een kringloopwinkel met jongeren die wat lastig hun eigen weg in het leven kunnen vinden. Wij bieden deze jongeren dagbesteding in de winkel, maar als het kan bemoeien we ons ook graag een beetje met hun vrije tijd. Want als je goed eet, heb je meer energie. En als je weet hoe je lekker kunt koken met weinig, is het minder verleidelijk de frituurpan veelvuldig te gebruiken of alleen maar een pizza op te warmen.
Wij krijgen van een lokale supermarkt alle groenten en het vlees cadeau voor ons diner. Het toetje maak ik van verse melk uit de tank. De aardappels komen zo van het land, van een symphatieke buurvrouw die het belangrijk vindt dat jongeren weten dat eten uit de Nederlandse grond komt.
De eerste keer dat we samen gingen eten, stond een oudere vrijwilliger (het lieve mensje werd onlangs 80) op de stoep met een dunschiller. Want nou ja, voor 30 man aardappels schillen was toch geen klein klusje en daar kon ik vast wel wat hulp bij gebruiken.
Een oud deelnemer van ons project zit nu op de koksopleiding en kwam inspecteren welke groenten er op het menu stonden. 13 bloemkolen, en hij kookte ze perfect gaar...Dan nog iemand die wel raad wist met een grillpan en rundersaucijsjes en de avond kon niet meer stuk.
Ik word erg gelukkig van 30 jongeren achter een bord bloemkool. Mijn grijns werd opgemerkt door boer, die voor de gelegenheid ook was aangeschoven. ,,Je droomde van een grote tafel vol mensen die lekker eten, toch?'' zei hij. ,,Die droom is uitgekomen!'' Waarop mijn wijze 7-jarige dochter zei: ,,Nou mam, dan moet je een nieuwe droom verzinnen.''
Volgende week eten we dus stoofvlees uit eigen stal. Dan is het sprookje voor dit jaar helemaal compleet.







